|
รอยต่อพื้นคอนกรีต
ปกติคอนกรีตจะมีการเปลี่ยนแปลงขนาดความยาวพื้นที่ปริมาตรอันเนื่องจากได้รับน้ำหนัก
ทำให้คอนกรีตเกิดการเคลื่อนตัว
ทำให้เกิดการแตกร้าวในพื้นคอนกรีต
จึงต้องทำรอยต่อขึ้นมาเพื่อแก้ปัญหานี้
1. รอยต่อเพื่อการหดตัวหรือเพื่อควบคุม
Contrition on Control Joint
ป้องกันการแตกร้าวของคอนกรีต
อันเนื่องมาจากการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพของคอนกรีต
จึงต้องกำหนดหรือจัดเตรียมที่ ๆ
เหมาะสมไว้บนคอนกรีตเกิดการแตกร้าว ณ. ตำแหน่งนั้น
โดยการทำรอยต่อไว้บนคอนกรีตเป็นร่องลึก ๆ เป็นระยะไป
รอยต่อนี้ต้องลึกพอประมาณ 1/3 ถึง
1/4
ของความหนาของแผ่นคอนกรีต และไม่น้อยกว่าขนาดของหินที่ใหญ่
ที่สุดที่ใช้ในการผสมคอนกรีต มีความกว้าง 3
6 มิลลิเมตร อุดรอยต่อด้วยวัสดุที่ยืดหยุ่นได้ บนพื้นทางเท้า
ทำไว้ทุก ๆ 2 เมตร ถนนพื้นใหญ่ทำไว้ทุก ๆ 5 -6 เมตร
ทุกช่วงเสาอาคารแต่ไม่ควรเกิน 6 เมตร
นอกจากจะเสริมเหล็กไว้เพียงพอ
2. รอยต่อเพื่อการขยายตัวหรือเพื่อแยกโครงสร้าง
Expansion or Isolated joint
รอยต่อนี้จะตัดให้แผ่นพื้นคอนกรีตขาดจากโครงสร้างอื่น
โดยมีแผ่นวัสดุ ซึ่งมีความยืดหยุ่นดี
และไม่เปลี่ยนแปลงสภาพในสภาวะอากาศ เช่น
แผ่นเส้นใยยางหรือฟองน้ำผสมยางหนา 6 -12 มิลลิเมตร
ใส่ไว้ระหว่างรอยต่อตลอดความหนาของพื้นที่กำหนดไว้ในตำแหน่งที่เหมาะสม
เช่น พื้นคอนกรีตใหม่ไปพบพื้นคอนกรีตเดิม แนวกำแพง
ฐานบันไดหรือจุดตัดระว่างพื้นชนิดหนึ่งกีบอีกชนิดหนึ่ง เช่น
ทางเท้ากับทางถนน
3.
รอยต่อเพื่อการก่อสร้าง
Construction joint
หรือรอบต่อระหว่างงาน
เมื่อจำเป็นต้องมีรอยต่อซึ่งไม่ได้กำหนดไว้ในแบบ
จะต้องทำในตำแหน่งที่จะทำให้โครงสร้างเสียความแข็งแรงมากเกินไป
ผิวของคอนกรีตตรงรอยต่อจะต้องสะอาดและกำจัดผิวน้ำปูนออกให้หมด
พรมน้ำให้เปียกทั่วราดด้วยน้ำปูนซีเมนต์ข้น ๆ
ก่อนเทคอนกรีตกับรอยต่อนั้น รอยต่อในการก่อสร้าง
ระบบพื้นอาจอยู่ถึงกลางช่วง แผ่นพื้นหรือคานซอยก็ได้
|